Het uitlezen van een AED betekent dat de digitale gegevens die in het interne geheugen van de AED zijn opgeslagen, worden overgezet naar een computer. 

Zodra de elektroden op de borst van het slachtoffer worden geplakt, begint de AED namelijk automatisch als een soort 'black box' alle medische gegevens van het incident te registreren.

Welke gegevens slaat een AED op?

Wanneer een arts of specialist de AED uitleest, krijgt deze een gedetailleerd overzicht van de reanimatie. De AED registreert onder andere:

• Het ECG-ritme: De elektrische activiteit van het hart van het slachtoffer (hartritme) vanaf het moment van aansluiten.
• De schokken: Het exacte aantal schokken dat is toegediend, op welke tijdstippen en met welke stroomsterkte (joules).
• De borstcompressies: De timing, de snelheid en (bij geavanceerde AED's) de diepte van de hartmassage.
• Geluidsopnamen: Sommige AED's hebben een ingebouwde microfoon die het omgevingsgeluid opneemt (zoals de instructies van de hulpverleners of de communicatie met 112). Dit staat vanwege privacyredenen overigens vaak standaard uitgeschakeld.

Waarom is het uitlezen zo belangrijk?

Het uitlezen van de gegevens heeft twee cruciale doelen:

• Voor de cardioloog (Directe patiëntzorg): De cardioloog in het ziekenhuis wil exact weten wat er vlak na de hartstilstand met het hart is gebeurd. Dit helpt enorm bij het stellen van de juiste diagnose en het bepalen van de verdere behandeling (zoals het plaatsen van een ICD of omleidingen). (Opvallend gegeven is dat hier niet vaak naar gevraagd wordt).
• Voor kwaliteitscontrole en wetenschap: Instanties zoals de Nederlandse Reanimatie Raad of ARREST (het Nederlandse reanimatie-onderzoek) gebruiken deze anonieme data om te analyseren hoe reanimaties in de praktijk verlopen en hoe apparatuur en trainingen verbeterd kunnen worden.

Hoe werkt het uitlezen in de praktijk?

Het uitlezen wordt gedaan door de beheerder van de AED, de ambulancedienst, of de leverancier van het apparaat.

• Dit gebeurt via een speciale kabel (zoals USB), een infraroodverbinding, een SD-kaart of tegenwoordig steeds vaker automatisch en draadloos via wifi/4G.
• Er is speciale, beveiligde software van de fabrikant voor nodig om de medische data leesbaar te maken.